Σήμερα, Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012, θα γίνει ένα συμβολικό μπλακ-άουτ στο διαδίκτυο από εκατομμύρια σελίδες σε ολόκληρο τον κόσμο.
Αιτία γι’ αυτό ο περιβόητος νόμος SOPA (Stop Online Piracy Act) ο οποίος προτάθηκε από μία μικτή επιτροπή Δημοκρατικών–Ρεπουμπλικανών βουλευτών και προβλέπει την εγκαθίδρυση μίας μαύρης λίστας ιστοσελίδων, η πρόσβαση στις οποίες θα αποκόπτεται για οποιονδήποτε παραμένει στις ΗΠΑ.
Σύμφωνα με τις διατάξεις του νομοσχεδίου οποιοσδήποτε κάτοχος πνευματικών δικαιωμάτων θα μπορεί με μία απλή εισαγγελική παραγγελία να υποχρεώνει όλους τους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους της χώρας να διακόπτουν εντελώς την πρόσβαση σε ιστοσελίδες, που υποστηρίζεται ότι εμπλέκονται με παραβίαση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά και καταχωρητές ονομάτων χώρου, παρόχους φιλοξενίας και άλλων υπηρεσιών προς αυτές να διακόπτουν κάθε συνεργασία.
Άμεση συνέπεια αυτού είναι η δημιουργία μαύρης λίστας ιστοσελίδων και διαδικτυακών τόπων, που καταγγέλλεται ότι παραβιάζουν το δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας, η εισαγωγή σε αυτή δίχως την πρότερη έκδοση απόφασης δικαστηρίου και η ταχεία διακοπή της πρόσβασης.
Μάλιστα, το βάρος σε έξοδα και ενέργειες για την επαναφορά της πρόσβασης θα πέφτει στον πλέον εγγεγραμμένο στη λίστα αυτή.
Αυτά φυσικά, αποτελούν πρωτοφανείς επεμβάσεις στον κυβερνοχώρο, που πλήττουν με απαράδεκτο τρόπο θεμελιώδη δικαιώματα και εγκαθιδρύουν ένα καθεστώς γενικευμένης καταστολής.
Έτσι συμβολικά την Τετάρτη 18/1/12 πολλά site δεν θα είναι σε λειτουργία και αντίθετα στην κεντρική τους σελίδα θα έχουν ένα μήνυμα που θα εξηγεί τον λόγο της μη λειτουργίας τους.
Τα περισσότερα θα είναι κάτω από τις 8 το πρωί, μέχρι τις 8 το απόγευμα (τοπικές ώρες).
- Και αν μερικοί πείτε:
Μα αυτό συμβαίνει στην Αμερική, τί μας αφορά;
- Σκεφθείτε τα εξής:
Το ότι πρόκειται να ψηφιστεί στις ΗΠΑ, μην νομίσετε ότι δε θα μας επηρεάσει καθώς τέτοιου είδους νόμοι παίρνουν αμέσως παγκόσμιες διαστάσεις (θυμηθείτε τον “Τρομο-νόμο” στην Ελλάδα πριν από μερικά χρόνια).
Από την άλλη αναλογιστείτε πως ο όγκος των server που φιλοξενούν ιστοσελίδες σε ολόκληρο τον κόσμο βρίσκεται στις ΗΠΑ. Η ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου, μέσα σε ελάχιστα 24ωρα, θα μπορούσε να είχε νεκρώσει το Internet, από τη πρόσβαση σε ιστοσελίδες, ανεξαρτήτως βεληνεκούς και περιεχομένου.
Σε λίγο διάστημα και με την εξάπλωση αυτού του εκτρώματος, τα μόνα site που θα υπάρχουν θα είναι τα ελεγχόμενα και αυτά της προπαγάνδας.
- Για να το πούμε πιο απλά και μ’ ένα καθημερινό παράδειγμα:
Σκεφτείτε τις φορές που είχατε θελήσει να δείτε ένα βίντεο στο YouTube, τ’ οποίο ωστόσο, όταν πατάγατε το play, σας έλεγε πως υπάρχουν περιοριστικά δικαιώματα στη χώρα σας.
Αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ θα συμβαίνει και ολόκληρες ιστοσελίδες, αν επιβληθεί ο SOPA, οποίος φυσικά θα επεκταθεί εν ριπή οφθαλμού σε ολόκληρο τον κόσμο. Και από την άλλη δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι περισσότεροι server στον κόσμο, εδρεύουν στις ΗΠΑ.
Αυτό το νομοσχέδιο πλήττει και γίγαντες του διαδικτύου, όπως η Google, Facebook, Wikipedia, κλπ. Μάλιστα τον περασμένο Νοέμβριο, κατά τη δεύτερη συζήτηση του νομοσχεδίου στο Κογκρέσο αρκετές διαδικτυακές εταιρείες είχαν τοποθετήσει καταχωρήσεις σε μεγάλες αμερικανικές εφημερίδες, εξηγώντας την αντίρρησή τους στο νομοσχέδιο των ΗΠΑ που θα θα επιτρέψει στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ να θεωρεί το streaming, χωρίς την έγγραφη συναίνεση του ιδιοκτήτη του πνευματικού έργου, ως έγκλημα!
Οσοι πάλι αναρωτηθείτε και πείτε:
- Μα καλά, αφού γίνεται ενάντια στην πειρατεία γιατί να είναι κακό αυτό το νομοσχέδιο;
Η απάντηση είναι πολύ εύκολη και βέβαια υπάρχει τεράστιος διαχωρισμός και χάσμα, ανάμεσα στις λέξεις: Πειρατεία και Κλοπή.
Κάνεις δεν αρνείται πως πρέπει να αποζημιώσει τον δημιουργό. Αυτό που αρνούμαστε είναι τους μεσάζοντες που υπερπολλαπλασιάζουν τις τιμές και εξαγοράζουν το προϊόν, πουλώντάς το μας ακριβά και από την άλλη μη αμείβοντας τον δημιουργό, ανάλογα με τα κέρδη τους.
After spending thousands of years building libraries of donated books, why do governments try to tear them down when they happen spontaneously online?
Why can’t I give money directly to every musician I like, instead of paying Apple or Spotify and leaving virtually nothing in the pockets of the artists?
Why does the US pay so much for cellphone service? And for slow internet?
How is it possible that singing “Happy Birthday” in public is still illegal, and why does anyone stand by these laws?
Will every kid growing up in every developing country have access to every book ever made, as soon as they get a smartphone? Or will the books cost $12, an impossible expense for a poor kid?
Why have we all been sitting idly while the movie and music lobbyists have been systematically advancing legislation that strips freedoms, blocks innovation, and exclusively advances Hollywood’s financial agenda?
-Η επιβολή λογοκρισίας στο Internet και συνεπώς στη πληροφορία, είναι γενικευμένη σε ολόκληρο τον κόσμο. Αλλού ως SOPA, αλλού ως διατάγματα και σε χώρες όπως η δική μας που ήδη οι ατομικές ελευθέριες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, καταπατούνται, είναι η σφοδρή επιθυμία και προφανώς το επόμενο βήμα.
ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ:
-Αν έχετε ιστοσελίδα, εμείς θεωρούμε πως ΠΡΕΠΕΙ να ενώσετε τη φωνή σας. Δεν έχει καμία σημασία το μέγεθος και το περιεχόμενο της σελίδας που διαθέτετε. Σημαντικό είναι η συμμετοχή και η αφύπνιση των ανθρώπων που σας διαβάζουν.
Μπορείτε μάλιστα να κοινοποιήσετε εδώ ή εδώ ή εδώ και τον σύνδεσμο της σελίδας, για τη συμμετοχή. Η διαδικασία είναι πολύ απλή και δεν θα σας πάρει, πάνω από πέντε (5) λεπτά.
ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΕΤΕΧΕΤΕ ΩΣ ΑΤΟΜΑ:
Μην αγοράσετε ή κατεβάσετε μουσική αυτήν την ημέρα (π.χ. από το iTunes).
Μην πάτε να δείτε κάποια ταινία.
-Υπάρχουν και άλλες προτάσεις τις οποίες και μπορείτε να δείτε ελεύθερα όλοι, στη σχετική δημοσίευση του stopSOPA, στο GooglePlus.
Όλοι οι απλοί πολίτες και οι πολιτικάντηδες και οι ....τεχνοκράτες και οι ειδικοί και οι σχολιαστές των τηλεοπτικών παραθύρων και οι μεγαλοκαθηγητάδες των πανεπιστημίων, ξαφνικά και μάλιστα πολύ σύντομα, θα συνειδητοποιήσουν ότι το παραμύθι των κακών Ελλήνων που φάγανε τα λεφτά των καϋμένων των τοκογλύφων, δεν ήταν παρά ο λαγός που έφερε αυτό που νέα τάξη ήθελε να κάνει παγκόσμια. Την ανάγκη της παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Με λίγα λόγια και σταράτα.